You are currently viewing Σε έχω δει πώς μας βασανίζεις στα διαδικτυακά, γράφει ο Παύλος

Σε έχω δει πώς μας βασανίζεις στα διαδικτυακά, γράφει ο Παύλος

“Παιδιά με βλέπετε;” – Παραφράζοντας λίγο την σπουδαιότερη ελληνική πένα, τον Κωνσταντίνο Καβάφη, αφήνω αυτό το σχόλιο για την παρωδία που λέγεται “διαδικτυακές διαλέξεις” ή διαδικτυακά μαθήματα:

Την πλήξη έτσι πολύ ατένισα,

που πλήρης είναι αυτής η μάθησις μου.

Λαέ του metomati,

Για να προλάβω τους βιαστικούς· ΝΑΙ, διαδικτυακά είναι ο ασφαλέστερος τρόπος ώστε να συνεχιστούν τα μαθήματα· ΝΑΙ, δεν είναι δυνατόν να ανοίξουν τα Πανεπιστήμια σαν να μην τρέχει τίποτα· ΝΑΙ, είμαστε τυχεροί που υπάρχει τουλάχιστον αυτό.

“Πώς τον είπατε; Μακαρέλι ή Μακιαβέλι;”

Ας είμαστε, όμως, ειλικρινείς. Είναι αδύνατον να συγκεντρωθεί κανείς παρακολουθώντας μία διάλεξη που κρατάει πάνω από μία ώρα, ακόμα και αν ο εισηγητής είναι ένα κράμα Δημοσθένη και Βελόπουλου Μπαράκ Ομπάμα. Η σχολή μου έχει σχεδόν αποκλειστικά θεωρητικά μαθήματα. Εκ πρώτης όψεως δεν φαίνεται δύσκολο να διδαχθούν μαθήματα όπως η Κοινωνική Θεωρία εξ αποστάσεως. Είναι, όμως, έτσι; ΟΧΙ. Έχοντας ακούσει 7 φορές (ω ναι!) την ανάλυση της έννοιας “Κοινωνικό Συμβόλαιο” μπορώ να το πω με απόλυτη βεβαιότητα.

Εν ολίγοις, Κοινωνικό Συμβόλαιο ονομάζεται η θεωρητική σύμβαση, στο πλαίσιο της οποίας οι πολίτες παραχωρούν στο Κράτος κάποια βασικά τους δικαιώματα, ώστε εκείνο να αναλάβει να προστατεύσει όσα διατηρούν. Απλά, λιτά και απέριττα. Ή τουλάχιστον τόσο απλά που να αρκεί να ειπωθεί μόνο μία φορά! Ακόμα και διαδικτυακά!

“Έχω θέμα με την σύνδεση, πάμε πάλι” – η κατάρα στα διαδικτυακά μαθήματα

Που οφείλεται, λοιπόν, αυτή η βαρετή σε επίπεδο ναρκοληψίας επανάληψη; Μα φυσικά σε έναν συνδυασμό κακής σύνδεσης στο διαδίκτυο, ανεπαρκούς τεχνολογικού εξοπλισμού καθηγητών τε και μαθητών, απουσίας της αμεσότητας που το αμφιθέατρο δύναται να προσφέρει και φυσικά του πλήθους περισπασμών που μπορεί κάποιος να έχει όταν βρίσκεται σπίτι του (γνωστοί και ως Netflix), χωρίς, φυσικά, να παραβλέπουμε και τον ανθρώπινο παράγοντα. Δεν γίνεται πάντα να τα καταλαβαίνουν όλοι όλα!

Λες και δεν είναι αυτό από μόνο του πρόβλημα έρχεται και το αποκορύφωμα. Διαδικτυακή εξεταστική. Η χαρά ημών των αδιαβάστων! Δείτε το ρεαλιστικά. Ποιος φοιτητής που δεν σπουδάζει στην σχολή των ονείρων του θα κάτσει να διαβάσει όσο ουσιαστικά θα διάβαζε αν έγραφε εξετάσεις σε ένα αμφιθέατρο. Η έμφυτη τάση του ανθρώπου προς την ήσσονα προσπάθεια, δεν θα αφήσει περιθώριο να μην χρησιμοποιηθούν κάθε είδους σκονάκια, που, αντί να είναι γραμμένα σε παλάμες, μπούτια και μικρά χαρτάκια, είναι προκλητικά απλωμένα πάνω στο γραφείο.

“Ναι με ακούτε;”

Και ερωτώ: Γιατί να ανοίξει η Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση πριν την Τριτοβάθμια;

Εντάξει να ανοίξουν τα Δημοτικά και τα Νηπιαγωγεία. Ακόμα σημαντικότερο να πάνε σχολείο όσοι δίνουν Πανελλήνιες. Στα παιδιά αυτά πρέπει να φερόμαστε όπως και στις εγκυμονούσες. Ό,τι θέλουν να το έχουν.

Όμως γιατί να ανοίξουν πρώτα τα Γυμνάσια και οι 2 πρώτες τάξεις του Λυκείου; Τι παραπάνω έχουν από εμάς; Εμείς τι φταίμε; Δεν τους φτάνει που παίρνουν τα βιβλία τους από την πρώτη μέρα, ενώ σε εμάς μπήκε Δεκέμβρης μπας και δούμε κανα σύγγραμμα!

Αν και εντάξει, αν δεν κάνεις Οικιακή Οικονομία δια ζώσης δεν λέει…

Μέσα σ’ όλα δεν άνοιξαν καν τις βιβλιοθήκες των σχολών. Μάλλον το ημιμόνιμο νύχι είναι σημαντικότερο από μία εργασία. Και πράγματι, με το ίδιο νύχι από το καλοκαίρι θα ‘μαστε; Τγε μπανάλ!

“ Κύριε! Κύριε! Συγγνώμη δεν ακούω” ποτέ ξανά διαδικτυακά!

Σοβαρά τώρα, τι νόημα έχει το Πανεπιστήμιο αν δεν δεις ΔΑΠίτες και ΚΝίτες να πλακώνονται αλά WWE; Τόσα χρόνια για αυτή την εμπειρία ζούσα! Ζούμε τώρα σε αυτή την μπουρζουαζίτικη αρλούμπα του “Συγγνώμη που διακόπτω” αντί για το κλασικό και αγαπημένο “Τι λες μωρέ; Μήπως έπεσες μικρός από την κούνια;”.

Μέσα σ’ όλα ούτε το σοσιαλάιζινγκ που ήθελα δεν έκανα. Και είχα ποντάρει πολλά σε αυτό.

Κλείστε κάτι άλλο. Δεν ξέρω τι, αλλά βρείτε κάτι. ΑΝΟΙΞΤΕ ΟΜΩΣ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ.

Ήδη η σχέση με τα ψάρια μου έπαψε να είναι νορμάλ. Αν η κατάσταση συνεχιστεί με βλέπω να μπαίνω στο ενυδρείο παρέα με τα Oscar!

(Διάσπαρτες μέσα στο κείμενο έβαλα τις αγαπημένες μου φράσεις που διακόπτουν κάθε, μα κάθε, φορά την ροή του μαθήματος διαδικτυακά.)

Αν σας άρεσε, μπορείτε να βρείτε και άλλα άρθρα της σειράς “σε έχω δει…” εδώ!

Paul Zagorakis

Ο Παύλος αποφοίτησε από το Λύκειο Αναβρύτων και τώρα σπουδάζει Πολιτική Επιστήμη και Ιστορία στην Πάντειο. Θέλει να γίνει πρωθυπουργός αφού πρώτα γίνει πιλότος, διπλωμάτης, ηθοποιός, τραγουδιστής και συγγραφέας. Βλέπει σειρές στο Netflix και παίζει Football Manager.