Approve-all- Γιώλικα Πουλοπούλου // Performance (60’)
Κυριακή 08.10 21:00
“ένα επαναλαμβανόμενο χτύπημα- ένας επαναλαμβανόμενος ήχος
Στόχος του: η παρατεταμένη έκφραση αποδοχής, επιδοκιμασίας, επιβράβευσης.
Ένας άνθρωπος που κόλλησε αγάπη. Μπορώ να πω δύο κουβέντες για αυτόν ; Τον ρώτησα πριν γράψω, αλήθεια.
-“Ιάκωβε μπορώ να πω κάτι για σένα στο blog; -Μα φυσικά. Δεν είμαι δημοσιογράφος ούτε συνέντευξη του πήρα. Έναν καφέ ήπιαμε στα “προάστια “που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε.
Θα πάω στη θεία μου, είπε. Κάτι σαν απειλή στη μητέρα του. Το ανίψι δεν είναι παιδί σου αλλά μπορεί να είναι "κάτι σαν παιδί σου". Το κοιτάζεις και έχει ίδιο βλέμμα με την αδερφή σου ή τα μάτια της ή μια ελιά στο ίδιο σημείο ή τα στραβά της πόδια ή τίποτα από τα παραπάνω.
Σε λίγες μέρες θα βρεθώ στην βάπτιση του πρώτου μου εγγονιού…κι ο τύπος αυτός θα με “βοηθήσει” να ξαναβρεθώ στην όμορφη Σύμη!! Το όνομά του θα το πάρει στον Πανορμίτη γιατί, δεν ήταν και τόσο σίγουρο πως θα τον είχαμε ανάμεσά μας….
Το νόημα μιας λέξης που δεν μπορεί να μεταφραστεί σε καμία γλώσσα. Όπως και το ‘φιλότιμο’, ένα χαρακτηριστικό όλων των μελών της ομάδας.
Μια ομάδα που κύριο μέλημα της είναι η φροντίδα κάθε ανθρώπου που έχει ανάγκη. Δεν μας νοιάζει το χρώμα, το θρήσκευμα, το πολιτικό φρόνημα κάποιου αλλά μόνο το αν χρειάζεται βοήθεια.
Πριν αναλύσουμε το Π- όπως Πεθερά, ας ξεκινήσουμε με μερικούς ορισμούς (ή αφορισμούς):
Ουρσουλίνες! Στο δεύτερο TinosFoodPaths επισκεφθήκαμε τη Μονή – Σχολή Ουρσουλινών, που βρίσκεται στα Λουτρά της Τήνου. Γνώρισα την αδερφή Θηρεσία, την τελευταία από τις Ουρσουλίνες που φυλάει τη μονή. Φωτογράφησα με το κινητό μου όσα μου άρεσαν. Ήταν πολλά, σας βεβαιώνω. Δυστυχώς έπρεπε να διαλέξω κάποιες από αυτές και υπόσχομαι να επανέλθω.
Ομπρελίτσες της Εύης
Όλοι κρατάμε από μία ομπρέλα…
Όταν κάτω απ’ αυτή βρίσκονται δύο μαζί,
το ταξίδι,
και με ήλιο και με βροχή,
είναι μαγικό!
Αγαπώ πολύ την οικογένεια μου, αλλά το αγαπημένο μου πρόσωπο είναι η μαμά. Τη λένε Γιάννα, έχει μακριά, σγουρά και καστανόξανθα μαλλιά. Έχουμε περίπου το ίδιο ύψος, αλλά αυτό δεν…
Στη Μέση του νησιού, στη μέση της ημέρας κι εμείς ανάμεσα σε δύο γενιές. Αυτή που γερνάει και αυτή που γεννιέται.
Σκοπός ήταν τα παιδιά να μάθουν τα ζυμώματα, δηλαδή να λαδώσουν τα χέρια τους, να αφρίσουν τα πορτοκάλια με τη σόδα, να λερώσουν τα ρούχα τους.
