Αλεύρι, βούτυρο, ελαιόλαδο, ζάχαρη, καρύδια, αμύγδαλα, κανέλα, μέλι, πορτοκάλια… Όμορφα υλικά μπαίνουν στο σπίτι το Δεκέμβρη. Νόστιμα χριστουγεννιάτικα εδέσματα φουρνίζονται, ξεφουρνίζονται και στολίζουν τις εορταστικές πιατέλες. , μελομακάρονα, , αμυγδαλωτά, βασιλόπιτες. Κάθε σπίτι μετατρέπεται σε ένα μικρό εργαστήριο ζαχαροπλαστικής. Μοσχοβολάει η κουζίνα κανέλα και ζεστό μέλι, ενθουσιάζονται τα παιδιά, χαμογελάνε οι μεγάλοι.
Όσες συνταγές και να διαβάσεις, όσες γνώμες και να αναζητήσεις, πάντα το δικό σου μελομακάρονο θα είναι το καλύτερο, το πιο νόστιμο και το πιο λαχταριστό. Γιατί είναι καμωμένο με αγάπη! Το έπλασες με αυτούς που αγαπάς, γι΄αυτούς που αγαπάς. Είναι ωραίος μήνας ο Δεκέμβρης.

(περισσότερα…)

Οσομπούκο με πετιμέζι. Δύο από τα αγαπημένα μου συστατικά σε ένα πιάτο. Ένα από τα αγαπημένα μου κομμάτια κρέατος είναι το οσομπούκο. Κότσι. Το κρέας; ποντίκι. Γιατί το προτιμώ; Όσο αστείο και να σου φανεί, εκτός του ότι μου αρέσει πολύ γευστικά, μπορείς να έχεις ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον αισθητικό αποτέλεσμα στο πιάτο. Ναι! Για μένα παίζει σημαντικό ρόλο η αισθητική. Να μου αρέσει αυτό που τρώω και στο μάτι. Αυτός βέβαια δεν είναι ο απόλυτα παραδοσιακός τρόπος μαγειρέματος αλλά μοιάζει. Οι δικές μου νότες πάντα υπάρχουν σε κάθε μου φαγητό.

Έτσι. Για να δηλώνουν την παρουσία μου. Για να νιώθω κάθε φορά το παιχνίδισμα μαζί του!!!

(περισσότερα…)

Κάθε που έμπαινε ο χειμώνας η γιαγιά μου πάντα λαχταρούσε μια καπούσκα. Τι είναι αυτό θα μου πεις. Ένα ωραιότατο φαγητό που φτιάχνεται με λάχανο, ντομάτα και κρέας. Καπούσκα το λένε οι γείτονες οι Τούρκοι. Καπούστα όμως, λέει η φίλη μου η Κατερίνα είναι το λάχανο. Ετσι το λένε στην Ουκρανία στη Ρωσία στην Πολωνία.

Εκεί το μπερδεύουν απλά και ταπεινά με ρυζάκι ή λαχανικά στην πιο απλή εκδοχή και με κρέας στην καλύτερη. Δεν γνωρίζω το λόγο που είναι ελαφρώς παραφρασμένο το λάχανο αλλά είπαμε κι άλλη φορά, οι λέξεις όταν ταξιδεύουν όλο και κάτι τους παίρνει ο άνεμος. Εμείς θα μείνουμε όμως στην υπέροχη χειμερινή και καυτερή καπούσκα.

(περισσότερα…)

Από μικρή ονειρευόμουν να έχω ένα σπίτι με δροσερό υπόγειο όπου εκεί να φυλάω ό,τι λαχταρούσε η ψυχή μου. Όνειρο ήταν και χώραγε πολλά. Κιούπια με λάδι, κεφαλάκια τυριά, λαχανικά στο λάδι και στο ξύδι, βότανα και μυρωδικά να κρέμονται, αλεύρι, φρούτα ξερά, βούτυρα, παξιμάδια και γλυκά του κουταλιού. (περισσότερα…)

Ο Αγωγιάτης είναι σήμερα με λίγα λόγια ο φορτηγατζής. Φυσικά είναι επικίνδυνο να ταυτίσουμε ακριβώς τον αγωγιάτη με τον φορτηγατζή για πολλούς λόγους. Ο φορτηγατζής φορτώνει λόγω των μεγάλων ποσοτήτων το εμπόρευμα με εργάτες ή γερανούς. Ο καημένος ο αγωγιάτης είχε τον εαυτό του, το ζώο του και αν θες και το σκύλο του.

(περισσότερα…)

Είχα κάνει ήδη δικό μου παιδί όταν ανακάλυψα ότι τις χάντρες, αυτά τα νόστιμα άσπρο-φούξια φασόλια, δεν τις λένε ΠΑΠΠΟΥΔΕΣ. Τις μαγείρευε η γιαγιά η ανδριώτισσα και έπειτα η μάνα μέχρι που πέρασε και στη δική μου οικογένεια. Αλλά σταμάτησα να τις αποκαλώ ΠΑΠΠΟΥΔΕΣ γιατί αισθάνθηκα ότι με κοιτάζουν περίεργα και δε με καταλαβαίνει κανείς.

Πριν αρχίσω να γράφω, τηλεφώνησα στην Κατερίνα Ρεμούνδου, τη μαγείρισσα του Ζοζέφ στον Πιτροφό της Άνδρου, για να σιγουρευτώ ότι δεν τα έχω χαμένα. Μόλις απάντησε στην κλήση μου μπήκα κατευθείαν στο θέμα, χωρίς καλωσορίσματα κτλ.

(περισσότερα…)

Το λιγκουίνι με ντομάτα θέλει κάπαρη. Φέτος ταξίδεψα στην Τήνο και έφερα μαζί μου ωραιότατη κάπαρη στο αλάτι (Όχι σε άρμη) και μοσχοβολιστή ρίγανη που τη φυλάω σαν θησαυρό. Με αυτά τα δυο και ντομάτα, λάδι και χοντρό αλάτι έφτιαξα μια μακαρονάδα σκέτο ποίημα.

(περισσότερα…)

Μπορείς να τα πεις και λαδοκούλουρα κανέλας με κρασί ή κρασοκούλουρα κανέλας με ελαιόλαδο αφού η αναλογία είναι ίση.

(περισσότερα…)