Πουρές Πατάτας με Κουρκουμά και Μυρώνια! Μαγικό υλικό για την κουζίνα ο κουρκουμάς. Όχι μόνο για τις ευεργετικές του ιδιότητες ή για το εντυπωσιακό χρώμα που φωτίζει τα πιάτα αλλά και για τη μεταλλική γεύση που προσθέτει στο τελικό αποτέλεσμα.
Κόκκινο της φωτιάς ή αλλιώς Ferrari Red ή αλλιώς φωτιά στα χείλια μας! Αν είσαι λάτρης των καυτερών και ταυτόχρονα γλυκών εδεσμάτων αυτό το ζελέ και αυτή τη μαρμελάδα, θα τα αγαπήσεις γιατί περιέχουν τόση ζάχαρη όση καψαϊκίνη. Εκεί που νομίζεις ότι δεν αντέχεις τη γλύκα της έρχεται η ένταση της καυτερής πιπερίτσας και τα ισοπεδώνει όλα και το αντίθετο, εκεί που νομίζεις ότι δεν αντέχεις την κάψα της έρχεται η πιπεριά Φλωρίνης και σε γλυκαίνει.
Με το έντονο χρώμα τους και την εντυπωσιακή παρουσία τους στολίζουν τα αμμωδή σημεία, δεξιά και αριστερά του δρόμου που οδηγεί στο Ντιβάρι της Γιάλοβας, στη Μεσσηνία. (περισσότερα…)
Σ΄έναν ουτοπικό κόσμο η Μεσσηνία θα είχε σε κάθε χωριό, σε κάθε πλατεία, σε κάθε γωνία ένα τζάκι, μία αξίνα, λίγο αλεύρι και άφθονο . Και όλοι θα έψηναν, σε κούτσουρα ελιάς, πέτουλες και θα τις στόλιζαν με ανθισμένα δεντρολίβανα, με φρέσκα μάραθα, με βραστά αγριοράδικα, με αλμυρή μυτζήθρα. Θα ψιλόκοβαν γουρνοπούλες και λουκάνικα με πορτοκάλι και θα τις τύλιγαν σαν τα πιτόγυρα. Ή θα τις γλύκαιναν με μαύρες σταφιδούλες, με φυστικοβούτυρο από αραχίδες, με σιρόπι , με κονφιτούρα , με άλειμμα από τσαπελόσυκα, με άθερμο πετιμέζι, με λαμπερό ανθόμελο….
Όμως μια στιγμή! Γιατί να είναι ουτοπία;
Στέκονται καμαρωτοί και ήσυχοι στην άκρη του δρόμου, μπροστά από τις , τα ατίθασα βάτα και τις χειμωνιάτικες ίριδες. Θαρρούν πως θα περάσουν απαρατήρητοι μέσα στις γκρι, άσπρες αποχρώσεις τους αλλά η περίτεχνη κατασκευή τους με τις ροζέ – λιλά γραμμώσεις και τους φωτεινούς πορτοκαλί στήμονες σου τραβάει την προσοχή.
Λέγονται ασφόδελοι και οι ρίζες τους έρχονται από την Αρχαία Ελλάδα. (περισσότερα…)
Χτύπησε το τηλέφωνο. “Τελικά δεν τα κατάφερες; Δεν πειράζει! Έλα να τα συζητήσουμε από κοντά.“, τον άκουσα να λέει και κατάλαβα. “Έρχεται εδώ. Θα του φτιάξω μανιταρόσουπα που την αγαπάει, να ζεσταθούν τα μέσα του, να ηρεμήσει η ψυχή του…“, σκέφτηκα και άρχισα να ψάχνω τα υλικά.
Γνωριστήκαμε τυχαία πριν λίγες ημέρες σε έναν πάγκο στη λαϊκή αγορά του Αμαρουσίου και από την πρώτη στιγμή φάνηκε ότι θα περάσουμε ωραία μαζί.
Υποδέχτηκα κεφάτη τις πρώτες ημέρες του 2018 και είμαι αποφασισμένη να βάλω χρώμα και περισσότερη γεύση στη ζωή μου. Βρήκα σ’ ένα πάγκο της λαϊκής αγοράς τρυφερά, ολόφρεσκα μυρώνια και βάλθηκα να κάνω (πάλι) πίτα. Όχι σαν όλες τις άλλες, αλλοιώτικη. Χρωματιστή. Ροζέ!
Το φιλέτο κοτόπουλου μαριναρισμένο, το κατατάσσω στην κατηγορία “νοστιμιές της εντελώς τεμπέλας” γιατί πέτυχε σε μία φάση που δεν είχα ούτε χρόνο ούτε κέφια για μαγειρέματα στην κουζίνα. Ευτυχώς κυκλοφορούν πλέον στην αγορά ελληνική παραγωγής προϊόντα αξιόλογης ποιότητας και μπορείς να μαγειρεύεις γευστικά χωρίς κόπο.
Ξαφνικά βρίσκεσαι με 300γρ πανσέτα και πρέπει να ετοιμάσεις φαγητό για 5 άτομα. Τι κάνεις; Το “αυγατίζεις”, σε απλά ελληνικά. Όχι δεν περιμένεις να πολλαπλασιαστεί γιατί απλώς δε γίνεται. Το ψιλοκόβεις, το ανακατεύεις με ότι-βρεις-στο-ντουλάπι, βράζεις ένα πακέτο ρύζι, το στήνεις όμορφα κι έτοιμο.
“-Πόνεσες; -Όχι! -Τότε, πες το και στις φίλες σου. Πες τους ότι έκανες μαστογραφία και δεν πόνεσες!“, ήταν τα λόγια του γιατρού μου τον Ιούλιο που μας πέρασε. Ναι, η μαστογραφία δεν πονάει. Η μαστογραφία είναι πρόληψη, το ίδιο και ο υπέρηχος, το ίδιο και η ψηλάφηση. Ας μιλήσουμε πια ανοιχτά. Μα γιατί ΧΩΡΙΣ ΣΧΟΛΙΑ;
Αγαπώ όλα τα βότανα, τα μπαχαρικά και τα αρωματικά που δημιουργούν νόστιμα αφεψήματα. Αγαπώ και τα ζελέ. Ειδικά τα ζελέ που περιέχουν γευστικές τσαχπινιές, γι’ αυτό κατά καιρούς μετατρέπω τα κρασιά, τις σαμπάνιες, τα τσάγια σε διάφανα αλείμματα ή σε δροσερά ζελέ. Και έχει πλάκα τελικά να γεύεσαι τις αγαπημένες σου απολαύσεις σε μία άλλη μορφή. Με το κουταλάκι.