Ο μήνας που ανάβουν τα περισσότερα φώτα σε όλο τον πλανήτη, ο Δεκέμβρης και μόλις χτες σκεφτόμουν τα νυχτερινά σουλάτσα μου σε μια τεχνολογική γειτονιά, δίπλα σ’έναν τεράστιο, μα τεράστιο φωτεινό γίγαντα.
Περπατώντας από την Grand Place με κατεύθυνση βόρεια, για να βρούμε το κεντρικό κατάστημα του Pierre Marcolini βρεθήκαμε, στη rue de la Madeleine που βρίσκεται η Champagnothèque των βρυξελλών. “Εδώ θα δοκιμάσετε σπάνιες σαμπάνιες! Είναι εμπειρία που αξίζει!”, είπε ο συνεργάτης που μας ξεναγούσε.
Το Μουσείο Αντιδικτατορικής Δημοκρατικής Αντίστασης, στεγάζεται σε ένα από τα τέσσερα λιθόκτιστα κτήρια του πρώην στρατοπέδου Ε.Α.Τ.-Ε.Σ.Α., στο Πάρκο Ελευθερίας στην Αθήνα, τα οποία μαζί με τον περιβάλλοντα χώρο, έχουν χαρακτηριστεί ως Ιστορικά διατηρητέα μνημεία.
Στην Πύλο φέτος κάτι αλλάζει. 190 χρόνια μετά τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου γίνεται αναπαράσταση και το λιμάνι φοράει τα γιορτινά του. Παρατηρώ τις σελίδες των συντοπιτών μου στο Facebook και με χαρά βλέπω όλα τα στάδια των εργασιών. Διάλεξα μερικές αναρτήσεις που με εντυπωσίασαν και μαζί με κάποιες χρήσιμες πληροφορίες, τις μοιράζομαι μαζί σας.
Τα Ναυαρίνια 2017 μόλις ξεκίνησαν! Χρόνια μας Πολλά!
Στην Καλαμάτα πήγα πρώτη φορά το 1986, όταν πήρε μετάθεση λόγω τηςδουλειάς του ο πατέρας μου και έζησα εκεί 8 ολόκληρα χρόνια, όσα δηλαδή χρειάστηκαν για να τελειώσω το σχολείο. Έχω κρύψει στην καρδιά μου τα γέλια, τα δάκρυα, τις χαρές, τα φεγγάρια, τις κραιπάλες και τους φίλους. Αυτές τις στιγμές τις κρατάω για μένα. Μαζί σας όμως θέλω να μοιραστώ ένα απολαυστικό απόγευμα μιας φθινοπωρινής Δευτέρας που βρέθηκα εκεί για επαγγελματικούς λόγους, σχεδόν 25 χρόνια μετά.
Κάθε στενό που περπατάς και έκπληξη. Κυνήγα την μουσική και θα σε ταξιδέψει σε υπέροχα μονοπάτια.
Ξύπνησα πρωί με διάθεση να γράψω για ναούς. Τι ποιό λογικό να ξεκινήσω από την Σαγκράδα Φαμίλια.
Άσχετα με το αν ασπάζομαι κάποια θρησκεία ή όχι οι Ναοί ήταν πάντα χώροι που με καθήλωναν. Από τον χαμηλότερο που έχω μπει σκυφτή, μέχρι τον ψηλότερο που το κεφάλι μου κοίταζε τον ουρανό, ανεξαρτήτως αν αυτός ήταν χριστιανικός, καθολικός ή ακόμη και τζαμί, το δέος και η αίσθηση της γαλήνης ήταν η ίδια.
Σου έχει τύχει ποτέ να βιώνεις κάτι ας το πούμε “παράπλευρα” και μετά από μήνες να αποκωδικοποιείς τι είναι αυτό που πέρασε από τα μάτια σου; Το έπαθα με τον Τριπόταμο της Τήνου.
Ευτυχώς υπάρχουν κάτι φωτογραφίες στο κινητό μου, όχι καλλιτεχνικές, ούτε με σωστά κάδρα που με βοηθάνε να επεξεργαστώ κάποια δεδομένα. Μάλλον τις έβγαλα τυχαία γιατί βρέθηκα εκεί για άλλο λόγο.
Είναι οι αέρηδες των Κυκλάδων, είναι το απέραντο μπλε σε ουρανό και θάλασσα, είναι η καθαρότητα του λευκού, είναι οι ίδιοι οι Τήνιοι και η Τηνιακή Φιλοξενία;
Για να είμαι ειλικρινής δε γνώριζα την ύπαρξη του μουσείου του μεγάλου πρωθυπουργού της Ελλάδας, Ελευθέριου Βενιζέλου. Βρίσκεται στον ιδανικότερο τόπο: Στο πάρκο για την Ελευθερία. Για να είμαι ακόμη πιο ειλικρινής δεν είμαι η ιδανική περίπτωση για να σας ξεναγήσει.
Στάθηκα στα λαογραφικά στοιχεία που πάντα μου κεντρίζουν το ενδιαφέρον, στα έπιπλά της εποχής, στις πένες και σε κάποια οικονομικά, πολιτικά, στρατηγικά ντοκουμέντα που φάνηκαν σοκαριστικά.
Μπορείτε να αναζητήσετε σωστές πληροφορίες στο διαδίκτυο και να το επισκεφθείτε με την πρώτη ευκαιρία γιατί πρόκειται για μια τρισδιάστατη βιβλιοθήκη ιστορίας, λαογραφίας και οικονομίας.
Κυριακή 13 Αυγούστου 2017, βαρκαρόλες στην Αμάρυνθο.
Ενα φαντασμαγορικό έθιμο της Βάθειας με τους βαρκάρηδες να τραγουδούν χαρούμενους σκοπούς σε μια από τις πιο δύσκολες ημέρες του Αυγούστου, στην πυρκαγιά στον Κάλαμο .