Οτι μας αρέσει να τρώμε, να πίνουμε και να μαγειρεύουμε. Για εμάς, την οικογένεια μας και τους φίλους μας.
Έχουμε φτιάξει τόσo πολλή μαρμελάδα μανταρίνι στο εργαστήριο που νομίζω ότι έχω χάσει το μέτρημα. Είναι σχετικά εύκολη, το φρούτο είναι αρκετά συνεργάσιμο στο δέσιμο, το αποτέλεσμα είναι πεντανόστιμο και το σημαντικότερο όλων είναι ότι πετάς μόνο τα κουκούτσια. Αν και έχω μεγάλη αδυναμία σε όλα τα εσπεριδοειδή νομίζω ότι το μανταρίνι βγάζει την πιο νόστιμη μαρμελάδα.
Από την είσοδο του κτιρίου καταλαβαίνεις ότι κάτι διαφορετικό ζει και αναπτύσσεται εκεί μέσα. Ένα γιγάντιο γκράφιτι του Σκιτσοφρενή σε καλωσορίζει με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο. Από τη μία πλευρά η γιαγιά με το ροζιασμένο δέρμα και το γεμάτο θαλπωρή βλέμμα και από την άλλη η εγγονή με έντονη λαχτάρα για ζωή. Δύο γενιές που τις ενώνουν λαχταριστά τσαμπιά από κόκκινες καρδιές που μετατρέπονται σε ζουμερές τομάτες. Το παρελθόν και το παρόν, το παλιό και το νέο, η παράδοση και η καινοτομία, η γνώση και η έρευνα, βρίσκονται εκεί για να σε καλωσορίζουν με το πιο τρυφερό μήνυμα.
Κράτα λίγο αγάπη, Όλο και κάποιος θα περάσει.
Ήξερες ότι για να δημιουργηθεί η τέλεια σοκολάτα πρέπει να ταξιδέψεις στην άλλη άκρη της γης, να περπατήσεις μέσα σε πυκνά δάση με ελέφαντες, να ζήσεις μέσα σε αγροτικές περιοχές μακριά από internet και σύγχρονες τεχνολογίες; Να λερωθείς μέσα σε λάσπες, να κουβαλήσεις βαριά καλάθια, να μάθεις τις τοπικές διαλέκτους, να γίνεις φίλος με τους ιθαγενείς προκειμένου να δημιουργήσεις την τέλεια γεύση σοκολάτας;
Κάθε που έμπαινε ο χειμώνας η γιαγιά μου πάντα λαχταρούσε μια καπούσκα. Τι είναι αυτό θα μου πεις. Ένα ωραιότατο φαγητό που φτιάχνεται με λάχανο, ντομάτα και κρέας. Καπούσκα το λένε οι γείτονες οι Τούρκοι. Καπούστα όμως, λέει η φίλη μου η Κατερίνα είναι το λάχανο. Ετσι το λένε στην Ουκρανία στη Ρωσία στην Πολωνία.
Εκεί το μπερδεύουν απλά και ταπεινά με ρυζάκι ή λαχανικά στην πιο απλή εκδοχή και με κρέας στην καλύτερη. Δεν γνωρίζω το λόγο που είναι ελαφρώς παραφρασμένο το λάχανο αλλά είπαμε κι άλλη φορά, οι λέξεις όταν ταξιδεύουν όλο και κάτι τους παίρνει ο άνεμος. Εμείς θα μείνουμε όμως στην υπέροχη χειμερινή και καυτερή καπούσκα.
“Κάθε τόπος έχει τη δική του ιστορία, τη δική του μοναδική σύνθεση φύσης και πολιτισμού. Η ζωή ανθίζει εκεί και τρέφεται γενναιόδωρα από το μυστικό άρωμα των ορυκτών, από τον ήλιο, τους ανέμους, τα ρέματα και τα ποτάμια. Ωστόσο, αυτό που ορίζει πραγματικά το Terroir είναι η ένωση των φυσικών στοιχείων και της ανθρώπινης εμπειρίας. Αυτό περιλαμβάνει όχι μόνο την επιλογή της γης αλλά και τις δεξιότητες που απαιτούνται για την ανάπτυξη του κακαόδεντρου ώστε να προσφέρει τις μοναδικές του ιδιότητες”, γράφει ο Stéphane Bonnat ένας από τους σημαντικότερους σοκολατιέ.
Κάποτε υπήρχαν λάτρεις της σοκολάτας που με μία μόνο είδηση έπαιρναν τις βαλίτσες τους και ταξίδευαν για να την συναντήσουν και να τη γευτούν από κοντά. Πλέον με την ανάπτυξη του διαδικτύου η πληροφορίες παρέχονται απλόχερα και η διάθεση των προϊόντων γίνεται με ένα απλό κλικ.
Συγκέντρωσα 6+1 (ξεχωριστή) πλάκες σοκολάτας από μικρούς, ανήσυχους σοκολατοποιούς που καινοτομούν στον τρόπο μεταποίησης και αναζητούν άριστα υλικά για να πετύχουν την τέλεια συνταγή.
Ο αγαπημένος μας φίλος και συνεργάτης, ο σεφ Ιάκωβος Απέργης ή όπως μας αρέσει να τον αποκαλούμε "Ο άνθρωπος που κόλλησε αγάπη" μαγειρεύει τη δική του εκδοχή μουσακά με φάβα Σαντορίνης.
Αν από σήμερα θες να έχεις στο λεξιλόγιο σου τουλάχιστον δέκα ρώσικες λέξεις, αν θες να κάνεις ένα ταξίδι γεύσεων και να απολαύσεις ρώσικα καλούδια, δεν έχεις πάρα να επισκεφτείς την Βαλεντίνα, στην Καλλιθέα.
Είστε σίγουροι ότι γνωρίζετε πώς να δοκιμάσετε σωστά τη σοκολάτα; θα βρείτε εκπληκτικές γεύσεις και υφές που δεν έχετε δοκιμάσει ποτέ. Γνωρίζετε ότι η σοκολάτα έχει πάνω από 400 διαφορετικές γεύσεις; Περισσότερες από ένα μεγάλο κρασί!
Κάθε στάδιο της διαδικασίας παρασκευής σοκολάτας έχει αντίκτυπο στην τελική γεύση. Φυσικοί παράγοντες όπως η ποικιλία του κακάο, οι συνθήκες του εδάφους και το κλίμα είναι μόνο η αφετηρία για το ταξίδι της γεύσης.
Δεν το σκεφτήκαμε δεύτερη φορά. “Street food. Πάμε; Πάμε!!!” Αφού αφήσαμε τ’ αυτοκίνητο, περπατήσαμε μόλις λίγα μέτρα και βρεθήκαμε σ’ ένα μικρό πεζόδρομο σε μια ήσυχη γειτονιά στην καρδιά της Αγίας Παρασκευής.
Αν δεν θες σήμερα να μαγειρέψεις και έχεις διάθεση να κλείσεις τα μάτια και να νιώσεις ότι βρίσκεσαι ανατολικότερα απ την Ελλάδα κι ότι δίπλα σου περνούν Τούρκοι, Άραβες, Σύριοι, να ακούσεις άλλο λεξιλόγιο και να δοκιμάσεις γεύσεις που θα σου θυμίσουν ίσως κάποιο ταξίδι σου στην Ανατολή, δεν έχεις πάρα να πας μέχρι το Φάληρο.
Γνωστό σχεδόν στους περισσότερους το Aladdin Kebap, το θυμήθηκα και το προτείνω επειδή νοστάλγησα το ταξίδι.
Εδώ πάει το ρητό “η πεθερά μου μαγειρεύει καλύτερη από τη δική σου“. Γιατί η πεθερά ξέρει! Όλα τα ξέρει! Ακόμα και πως να μαγειρέψει νόστιμα ένα χτένι σπάλας για τη νύφη της που ταλαιπωρείται με κάτι στομαχικά θεματάκια και κάνει ειδική διατροφή. Πάμε να δούμε πώς αγαπήθηκαν μεταξύ τους!