Αν σου αρέσει να πειράζεις τα υλικά ή να μαγειρεύεις με κρασιά αυτή η συνταγή θα σε ενθουσιάζει. Πρώτα εσένα και αμέσως μετά τους καλεσμένους σου. Αν θέλεις να κάνεις το τραπέζι σε αγαπημένους φίλους σου και τα πρώτα πιάτα περιέχουν θαλασσινά σου έχω έτοιμη λύση για να κερδίσεις τις εντυπώσεις.

(περισσότερα…)

Ο πρώτος μήνας του χειμώνα και η πρόταση δεν θα μπορούσε να ΄ναι άλλη, από ένα χειμωνιάτικο φαγητό που τρώγεται πάντα ζεστό. Τραχανάς φτιαγμένος με τον τρόπο που φτιάχνουμε το ριζότο. Κοινώς τραχανότο. Όταν είχα ακούσει τη λέξη πριν πολλά χρόνια δεν σου κρύβω ότι γέλασα. Όταν έφαγα μαγεύτηκα. Σήμερα έφτιαξα ένα με ότι τραβούσε η όρεξη μου. Αποτέλεσμα; Φίνο!!!! Τραχανότο με κοτόπουλο, λευκό κρασί και τζίντζερ.

(περισσότερα…)

Ο ήλιος απ το πρωί παίζει κρυφτό κάθε πέντε λεπτά. Ο καιρός θυμίζει μια άνοιξη μια φθινόπωρο. Όπως και να έχει αγνόησε τους εξωτερικούς παράγοντες κράτα τον ήλιο μέσα σου και πήγαινε στην κουζίνα. Δώσε στα υλικά κυριακάτικη φορεσιά. Σίγουρα τα περισσότερα τα έχεις. Λίγο ψωμί που ξέχασες να πετάξεις απ την προηγούμενη λίγο γάλα κανένα αυγό, λίγη σοκολάτα στο ντουλάπι για την υπογλυκαιμία… ξέρεις εσύ.

Το θέμα γνωστό. Το έφτιαχνε και η γιαγιά σου. Αυγόφετες. Τώρα εντυπωσίασε τη γιαγιά και πήγαινε τη ένα βήμα μπροστά. Βάλε δίπλα μια αρωματισμένη γκανάζ σοκολάτας με μπαχαρικά και βούτα τες μέσα.

(περισσότερα…)

Πυλιακή γη. Ακούγεται τόσο απλό μα είναι απλά… σύνθετο. Ίσως να φταίει και το εμπλεκόμενο συναίσθημα. Ίσως. Δεν θα πω την ιστορία της, είναι γραμμένη παντού. Το πληκτρολογείς και το βρίσκεις, προτιμώ όπως πάντα να πω τα δικά μου. Τι είναι η Πυλιακή γη μέσα από τα δικά μου μάτια. Όταν αντίκρισα πρώτη φορά ένα βάζο της έγραφε θαρρώ… ελιά Καλαμών με αμύγδαλο σε Cabernet. Ήταν μικρή, τραγανή, γεμιστή με αμύγδαλο και ένα άρωμα που δεν υπήρχε όμοιο του.

(περισσότερα…)

Όσοι έχουμε ζήσει στο χωριό έστω για την περίοδο των διακοπών, έχουμε ανεξίτηλες εικόνες από τα σαλόνια και τα βοηθητικά δωμάτια που μετατρέπονταν σε μικρές οικοτεχνίες με απλωμένες χυλοπίτες πάνω στα κρεβάτια, στους καναπέδες ακόμη και στο καλό τραπέζι της μέσης. Και δεν έχουμε μόνο εικόνες. Έχουμε στη μνήμη μας ανεξίτηλη τη μυρωδιά της στεγνής χυλοπίτας που είχε ποτίσει τους τοίχους του δωματίου. Ακόμη και σήμερα μπορείς να πετύχεις τέτοια σκηνικά, αρκεί να περάσεις την πόρτα ενός χωριάτικου σπιτικού. (περισσότερα…)

Έχουν περάσει ήδη τρία χρόνια που έχει ανοίξει το Mexican grill “Ancho”στο Χαλάνδρι. Έχουν περάσει όμως λίγοι μήνες από τη στιγμή που άνοιξε το νέο “Ancho” στην Κηφισιά.

(περισσότερα…)

Αν είσαι από τους τυχερούς που δε δουλεύουν την Κυριακή φρόντισε πολύ απλά να το γιορτάσεις. Χάρισε στον εαυτό σου ένα πρωινό διαφορετικό από τ’άλλα. Εντάξει πιες το εσπρεσάκι σου αλλά μην αγνοήσεις να φτιάξεις κάτι όμορφο να φας. Μηηηη, μην πας μηχανικά στο ντουλάπι να πάρεις το κουτί με τα δημητριακά, μη φας σήμερα από κουτιά.
Δώσε λίγο χρόνο στον εαυτό σου και απόλαυσε το, το αξίζεις.

Θα προτείνω μια πολύ απλή τρυφερή ομελέτα στην οποία μπορείς να παίξεις με όποια υλικά θες και μια φέτα φρυγανιαμενο ψωμί με ελαιόλαδο αλάτι και ρίγανη.

(περισσότερα…)

Κολοκύνθη η κοινή. Ναι, ναι μάλιστα η κοινή. Η επιστημονική της ονομασία κουρκούβιτα ή αλλιώς μη επιστημονικά, κολοκυθιά, ξέρεις με αυτόν τον μικρούλη ενίοτε και μεγάλο κυλινδρικό πράσινο καρπό και ολίγον τριχωτό. Πόσες φορές δεν έχουμε χαρακτηρίσει κάτι άνοστο κολοκύθι, πόσες μύριες άλλες δεν έχουμε παρομοιάσει κάποιον “νερόβραστο τύπο” με κολοκύθι. Κρίμα. Ο αδικημένος αυτός καρπός με το μπόλικο νεράκι δίνει άπειρη νοστιμιά, φτάνει να του φερθείς όπως του αξίζει για να σου ξεδιπλώσει την νοστιμιά του.

Όλα αυτά για να σου πω ότι σήμερα θα φάμε κολοκυθόπιτα. Λίγη ταλαιπωρία πολλή νοστιμιά.

(περισσότερα…)

Σ’ένα από τα πιο όμορφα κτήρια στην καρδιά του Κορυδαλλού είναι το αρχοντικό του Γεράκη, του πρώτου Δημάρχου.
Όσοι έχουμε μεγαλώσει σ’ αυτή την πόλη έχουμε μνήμες βλέποντας το να αλλάζει με την πάροδο των χρόνων και να μεταμορφώνεται κάθε φορά σε κάτι άλλο.Τη σημερινή του μορφή στηρίζει ένα νέο εστιατόριο, το STEAK ALIVE το οποίο με απόλυτο σεβασμό στο χώρο, αφήνει πολλά στοιχεία ανέγγιχτα για να θυμίζουν κάτι απ την αίγλη του.

(περισσότερα…)

Είναι μικροί, αφράτοι και αρωματικοί κουραμπιέδες. Για αυτούς τους λιλιπούτειους κουραμπιέδες της Πυλιακής γης θα μπορούσα να γράφω για ώρες αφού είναι μια συνταγή που πέρασε από την ανδριώτισσα γιαγιά, στη μητέρα μου και μετά σε μένα και την αδερφή μου.

(περισσότερα…)

Το κατσικάκι της δικής μου Κυριακής είναι απλό. Σχετικά γρήγορο και το μυστικό του είναι να το συνοδεύεις με καλή παρέα και καλό κρασί. Όσο κι αν δεν το πιστεύεις είναι μια συνταγή του “ποδαριού”. Τι εννοώ;
Είχα πάρει 1 κιλό κατσικάκι να μαγειρέψω, όταν κανονίστηκε έκτακτη επίσκεψη από φίλους. Τινάζεσαι γρήγορα απ την καρέκλα κι αρχίζεις να αναρωτιέσαι. Τι βάζεις μέσα για να μεγαλώσει η ποσότητα; Πάλι πατάτες; Πάλι φούρνος; Μα να μην δοκιμάσουμε και κάτι διαφορετικό;

(περισσότερα…)