Από μικρή ονειρευόμουν να έχω ένα σπίτι με δροσερό υπόγειο όπου εκεί να φυλάω ό,τι λαχταρούσε η ψυχή μου. Όνειρο ήταν και χώραγε πολλά. Κιούπια με λάδι, κεφαλάκια τυριά, λαχανικά στο λάδι και στο ξύδι, βότανα και μυρωδικά να κρέμονται, αλεύρι, φρούτα ξερά, βούτυρα, παξιμάδια και γλυκά του κουταλιού. (περισσότερα…)
Το πιο πιθανό είναι να ξέρετε οι περισσότεροι να φτιάχνετε αυτά τα υπέροχα κρεατοσφερίδια. Σημασία έχει να θυμόμαστε όμορφα πιάτα και κυρίως να τα γεύονται και οι επόμενες γενιές. Δεν χρειάζεται πάντα το νέο στοιχείο ή το περίεργο σε ένα πιάτο αλλά η δύναμη στην γεύση και το πάτημα στην παράδοση. Το μόνο που άλλαξα είναι το κρεμμύδι γιατί μου αρέσει πολύ η γλύκα του πράσου.
Είναι πιο ελαφρύ, και μ’ένα πυκνό αυγολέμονο είναι το ιδανικό πιάτο, τώρα που “χάλασε” ο καιρός.
Αν έχεις περπατήσει ποτέ στο Βόσπορο σίγουρα θα το θυμάσαι ακόμη. Ένα τοπίο μαγικό που μαγνητίζει το βλέμμα. Θυμάσαι μήπως ένα από τα πιο όμορφα street food της περιοχής; Ένα γυάλινο κουβούκλιο γεμάτο ρύζι με λίγα ρεβίθια και από πάνω κομματάκια κοτόπουλου. Ακούγεται και είναι τόσο απλό μα είναι τόσο μα τόσο νόστιμο.
Ο Αγωγιάτης είναι σήμερα με λίγα λόγια ο φορτηγατζής. Φυσικά είναι επικίνδυνο να ταυτίσουμε ακριβώς τον αγωγιάτη με τον φορτηγατζή για πολλούς λόγους. Ο φορτηγατζής φορτώνει λόγω των μεγάλων ποσοτήτων το εμπόρευμα με εργάτες ή γερανούς. Ο καημένος ο αγωγιάτης είχε τον εαυτό του, το ζώο του και αν θες και το σκύλο του.
Ένα σύγχρονο γλυκό όπως το γλυκό κουταλιού ελιά, εύκολο στο μαγείρεμα και ευχάριστο κέρασμα στους καλεσμένους. Συνοδεύει επίσης ευχάριστα ποικιλίες τυριών, φρουτοσαλάτες ή λευκές κρέμες και γιαούρτι.
Η μονάκριβη κόρη μου λοιπόν, πιστεύει ότι μπορεί να ζει μόνο με σοκολάτα, γεγονός που μας φέρνει σε συνεχή διαμάχη. Στο πάρτι των γενεθλίων της, που θα έσβηνε τα κεράκια για τα 12 χρόνια της, είχα ένα σοβαρό λόγο να μην της χαλάσω το χατήρι. Θέλαμε να φτιάξουμε για πρώτη φορά μαζί στο σπίτι την τούρτα με τις αγαπημένες τις λιχουδιές. Σοκολατένιο κέικ, πραλίνα φουντουκιού και σοκολατένια γλυκίσματα, φουλ της σοκολάτας δηλαδή.
Φτιάξαμε μια πανεύκολη τούρτα, αδιανόητα λαχταριστή και τα επιφωνήματα όταν εμφανίστηκε δεν είχαν σταματημό.
Το σπίτι μοσχοβόλησε σοκολάτα, φωνάζαμε η μία στην άλλη να μην κλέβει σοκολατάκια και τελικά η μονάκριβη ήταν τρισευτυχισμένη <3
Εύκολη μαγειρική και γρήγορη, δεν σημαίνει απαραίτητα πρόχειρη και κακή. Οι πιο αγαπημένες μου παρασκευές είναι αυτές που γίνονται με ένα μόνο αντικολλητικό τηγάνι. Γρήγορα ξεκούραστα και πολύ δημιουργικά. Μακάρι να είχαμε την πολυτέλεια πάντα να αφιερώναμε πολύ χρόνο στην κουζίνα. Ή καλή μαγειρική ανεξαρτήτως χρόνου είναι μεράκι, είναι πολιτισμός.
Εδώ μια εύκολη και υγιεινή παράλληλα συνταγή χωρίς γραμμάρια “metomati” για να προσαρμόσεις δημιουργικά με τα υλικά που θα σου προτείνω τη δική σου γεύση στο πιάτο.
(περισσότερα…)
Approve-all- Γιώλικα Πουλοπούλου // Performance (60’)
Κυριακή 08.10 21:00
“ένα επαναλαμβανόμενο χτύπημα- ένας επαναλαμβανόμενος ήχος
Στόχος του: η παρατεταμένη έκφραση αποδοχής, επιδοκιμασίας, επιβράβευσης.
Ένας άνθρωπος που κόλλησε αγάπη. Μπορώ να πω δύο κουβέντες για αυτόν ; Τον ρώτησα πριν γράψω, αλήθεια.
-“Ιάκωβε μπορώ να πω κάτι για σένα στο blog; -Μα φυσικά. Δεν είμαι δημοσιογράφος ούτε συνέντευξη του πήρα. Έναν καφέ ήπιαμε στα “προάστια “που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε.
Θα πάω στη θεία μου, είπε. Κάτι σαν απειλή στη μητέρα του. Το ανίψι δεν είναι παιδί σου αλλά μπορεί να είναι "κάτι σαν παιδί σου". Το κοιτάζεις και έχει ίδιο βλέμμα με την αδερφή σου ή τα μάτια της ή μια ελιά στο ίδιο σημείο ή τα στραβά της πόδια ή τίποτα από τα παραπάνω.
Είχα κάνει ήδη δικό μου παιδί όταν ανακάλυψα ότι τις χάντρες, αυτά τα νόστιμα άσπρο-φούξια φασόλια, δεν τις λένε ΠΑΠΠΟΥΔΕΣ. Τις μαγείρευε η γιαγιά η ανδριώτισσα και έπειτα η μάνα μέχρι που πέρασε και στη δική μου οικογένεια. Αλλά σταμάτησα να τις αποκαλώ ΠΑΠΠΟΥΔΕΣ γιατί αισθάνθηκα ότι με κοιτάζουν περίεργα και δε με καταλαβαίνει κανείς.
Πριν αρχίσω να γράφω, τηλεφώνησα στην Κατερίνα Ρεμούνδου, τη μαγείρισσα του Ζοζέφ στον Πιτροφό της Άνδρου, για να σιγουρευτώ ότι δεν τα έχω χαμένα. Μόλις απάντησε στην κλήση μου μπήκα κατευθείαν στο θέμα, χωρίς καλωσορίσματα κτλ.
Σίγουρα έχεις στην παρέα σου μια φρουτο-οικοτέχνισσα. Δεν έχει σημασία αν ασχολείται κατ΄επάγγελμα ή απλώς έχει αγάπη για τα φρούτα. Μια γυναίκα που γνώρισες σ΄ένα ταξίδι ή σε μια παρέα και όλη της η ζωή περιστρέφεται γύρω από αυτά. Συνήθως έχει και μια θεία, γιαγιά, φίλη ή κουμπάρα που ανταλλάσουν απόψεις και ιδέες.