Στην Καλαμάτα πήγα πρώτη φορά το 1986, όταν πήρε μετάθεση λόγω τηςδουλειάς του ο πατέρας μου και έζησα εκεί 8 ολόκληρα χρόνια, όσα δηλαδή χρειάστηκαν για να τελειώσω το σχολείο. Έχω κρύψει στην καρδιά μου τα γέλια, τα δάκρυα, τις χαρές, τα φεγγάρια, τις κραιπάλες και τους φίλους.  Αυτές τις στιγμές τις κρατάω για μένα. Μαζί σας όμως θέλω να μοιραστώ ένα απολαυστικό απόγευμα μιας φθινοπωρινής Δευτέρας που βρέθηκα εκεί για επαγγελματικούς λόγους, σχεδόν 25 χρόνια μετά.

(περισσότερα…)

Είναι μικροί, αφράτοι και αρωματικοί κουραμπιέδες. Για αυτούς τους λιλιπούτειους κουραμπιέδες της Πυλιακής γης θα μπορούσα να γράφω για ώρες αφού είναι μια συνταγή που πέρασε από την ανδριώτισσα γιαγιά, στη μητέρα μου και μετά σε μένα και την αδερφή μου.

(περισσότερα…)

Το κατσικάκι της δικής μου Κυριακής είναι απλό. Σχετικά γρήγορο και το μυστικό του είναι να το συνοδεύεις με καλή παρέα και καλό κρασί. Όσο κι αν δεν το πιστεύεις είναι μια συνταγή του “ποδαριού”. Τι εννοώ;
Είχα πάρει 1 κιλό κατσικάκι να μαγειρέψω, όταν κανονίστηκε έκτακτη επίσκεψη από φίλους. Τινάζεσαι γρήγορα απ την καρέκλα κι αρχίζεις να αναρωτιέσαι. Τι βάζεις μέσα για να μεγαλώσει η ποσότητα; Πάλι πατάτες; Πάλι φούρνος; Μα να μην δοκιμάσουμε και κάτι διαφορετικό;

(περισσότερα…)

Δε γίνεται να πατήσεις stop  στο μέλλον. Δε γίνεται να κάνεις rewind στο παρελθόν. Ο μόνος τρόπος για να μάθεις το μυστικό… είναι να πατήσεις το play.

Πρόσφατα διάβασα ένα βιβλίο το “13 γιατί” [13 Reasons Why]. Το βιβλίο αυτό, ανάλογα την ψυχολογία του καθενός, μπορεί να την επηρεάσει είτε αρνητικά είτε θετικά.
(περισσότερα…)

Παράθυρο.
Ουσιαστικό.
Άνοιγμα σε τοίχο, κανονικού σχήματος, συνήθως ορθογώνιου, που εξυπηρετεί τον αερισμό και τον φωτισμό ενός εσωτερικού χώρου…

(περισσότερα…)

Όταν γεννήθηκε η αδερφή μου, η γιαγιά μου θύμωσε στον πατέρα μου γιατί γέννησε κορίτσι. Βλέπεις ήταν ο αγαπημένος της γιος και το πρώτο παιδί έπρεπε να είναι αγόρι. Όταν γεννήθηκα εγώ του είπε με κοφτερή φωνή “Εσύ δεν ξέρεις να κάνεις παιδιά”.  Έκτοτε ο πατέρας μου έχει δημιουργήσει ένα φανταστικό γιο, τον Γιωργάκη. Γιατί αν είχε καταφέρει να κάνει γιο θα έπαιρνε φυσικά το όνομα του παππού μου. Με αυτό τον τρόπο πίστευαν ότι διαιωνίζεται το είδος, η οικογένεια, το επίθετο. Το γενεολογικό δέντρο θα είχε πιο φουντωτά κλαδιά .

(περισσότερα…)

Η Κατερίνα Ρεμούνδου, η δική μας Τάτα όπως την αποκαλούμε οι φίλοι της, έχει βαθιές γνώσεις της ανδριώτικης κουζίνας, επιλέγει τα καλύτερα υλικά από το νησί της και αγαπάει να μαγειρεύει αξιοποιώντας τη λύρα, δηλαδή την κολοκύθα. Τόση είναι η αγάπη της που ετοιμάζει ξεχωριστό βιβλίο με συνταγές βασισμένες στη λύρα (κολοκύθα).

(περισσότερα…)

Η λέξη σβάρνα  έχει Σλάβικη προέλευση και είναι η ονομασία ενός γεωργικού εργαλείου που χρησιμοποιούσαν τα παλιά χρόνια οι αγρότες για το αλώνισμα.

(περισσότερα…)

Κριθαράκι, μανέστρα, κριθαρότο, γιουβέτσι όπως και να το ονομάσεις με όποιο τρόπο κι αν το φτιάξεις ένα είναι το ζητούμενο. Να το φτιάξεις με διάθεση. Αυτό το γιουβέτσι δεν θα μπει στο φούρνο. Θα το κάνεις αλλιώς. Μόνο με μια κατσαρόλα. Πιο εύκολο. Και για μένα; Πιο νόστιμο. Πρόσεξέ το. Χρειάζεται να είναι απαλό και τρυφερό και όχι στεγνό. Επέλεξε να το μαγειρέψεις μια μέρα που θα είστε όλοι στο σπίτι για να το φάτε την ίδια στιγμή.

(περισσότερα…)

Ήμουν τυχερή που πέρασα πολλά χρόνια  με τους δύο παππούδες και τις δύο γιαγιάδες γιατί έζησα μαζί τους στιγμές που έμοιαζαν συνηθισμένες αλλά αποδείχθηκε στην πορεία ότι ήταν σπάνιες και πολύτιμες. Και αυτό το συνειδητοποιώ μέρα με τη μέρα καθώς μεγαλώνω γιατί το συναντώ σε απλά θέματα, σε μία εκδρομή, σε μία παρέα,σε μία κουβέντα. Να! Έτσι το έπαθα και τις προάλλες σε μια κουβέντα που είχα με την Κατερίνα Ρεμούνδου που μαγειρεύει στου Ζοζέφ. Μια ερώτησή της ήταν αρκετή για να αλλάξει το πρόγραμμα όλης της εβδομάδας. – “Το ματς το θυμάσαι; Το γνωρίζεις;“.

(περισσότερα…)