Έχουμε φτιάξει τόσo πολλή μαρμελάδα μανταρίνι στο εργαστήριο που νομίζω ότι έχω χάσει το μέτρημα. Είναι σχετικά εύκολη, το φρούτο είναι αρκετά συνεργάσιμο στο δέσιμο, το αποτέλεσμα είναι πεντανόστιμο και το σημαντικότερο όλων είναι ότι πετάς μόνο τα κουκούτσια. Αν και έχω μεγάλη αδυναμία σε όλα τα εσπεριδοειδή νομίζω ότι το μανταρίνι βγάζει την πιο νόστιμη μαρμελάδα.
Από την είσοδο του κτιρίου καταλαβαίνεις ότι κάτι διαφορετικό ζει και αναπτύσσεται εκεί μέσα. Ένα γιγάντιο γκράφιτι του Σκιτσοφρενή σε καλωσορίζει με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο. Από τη μία πλευρά η γιαγιά με το ροζιασμένο δέρμα και το γεμάτο θαλπωρή βλέμμα και από την άλλη η εγγονή με έντονη λαχτάρα για ζωή. Δύο γενιές που τις ενώνουν λαχταριστά τσαμπιά από κόκκινες καρδιές που μετατρέπονται σε ζουμερές τομάτες. Το παρελθόν και το παρόν, το παλιό και το νέο, η παράδοση και η καινοτομία, η γνώση και η έρευνα, βρίσκονται εκεί για να σε καλωσορίζουν με το πιο τρυφερό μήνυμα.
Κράτα λίγο αγάπη, Όλο και κάποιος θα περάσει.
Περπατώντας από την Grand Place με κατεύθυνση βόρεια, για να βρούμε το κεντρικό κατάστημα του Pierre Marcolini βρεθήκαμε, στη rue de la Madeleine που βρίσκεται η Champagnothèque των βρυξελλών. “Εδώ θα δοκιμάσετε σπάνιες σαμπάνιες! Είναι εμπειρία που αξίζει!”, είπε ο συνεργάτης που μας ξεναγούσε.
Ήξερες ότι για να δημιουργηθεί η τέλεια σοκολάτα πρέπει να ταξιδέψεις στην άλλη άκρη της γης, να περπατήσεις μέσα σε πυκνά δάση με ελέφαντες, να ζήσεις μέσα σε αγροτικές περιοχές μακριά από internet και σύγχρονες τεχνολογίες; Να λερωθείς μέσα σε λάσπες, να κουβαλήσεις βαριά καλάθια, να μάθεις τις τοπικές διαλέκτους, να γίνεις φίλος με τους ιθαγενείς προκειμένου να δημιουργήσεις την τέλεια γεύση σοκολάτας;
“Κάθε τόπος έχει τη δική του ιστορία, τη δική του μοναδική σύνθεση φύσης και πολιτισμού. Η ζωή ανθίζει εκεί και τρέφεται γενναιόδωρα από το μυστικό άρωμα των ορυκτών, από τον ήλιο, τους ανέμους, τα ρέματα και τα ποτάμια. Ωστόσο, αυτό που ορίζει πραγματικά το Terroir είναι η ένωση των φυσικών στοιχείων και της ανθρώπινης εμπειρίας. Αυτό περιλαμβάνει όχι μόνο την επιλογή της γης αλλά και τις δεξιότητες που απαιτούνται για την ανάπτυξη του κακαόδεντρου ώστε να προσφέρει τις μοναδικές του ιδιότητες”, γράφει ο Stéphane Bonnat ένας από τους σημαντικότερους σοκολατιέ.
Το Μουσείο Αντιδικτατορικής Δημοκρατικής Αντίστασης, στεγάζεται σε ένα από τα τέσσερα λιθόκτιστα κτήρια του πρώην στρατοπέδου Ε.Α.Τ.-Ε.Σ.Α., στο Πάρκο Ελευθερίας στην Αθήνα, τα οποία μαζί με τον περιβάλλοντα χώρο, έχουν χαρακτηριστεί ως Ιστορικά διατηρητέα μνημεία.
Κάποτε υπήρχαν λάτρεις της σοκολάτας που με μία μόνο είδηση έπαιρναν τις βαλίτσες τους και ταξίδευαν για να την συναντήσουν και να τη γευτούν από κοντά. Πλέον με την ανάπτυξη του διαδικτύου η πληροφορίες παρέχονται απλόχερα και η διάθεση των προϊόντων γίνεται με ένα απλό κλικ.
Συγκέντρωσα 6+1 (ξεχωριστή) πλάκες σοκολάτας από μικρούς, ανήσυχους σοκολατοποιούς που καινοτομούν στον τρόπο μεταποίησης και αναζητούν άριστα υλικά για να πετύχουν την τέλεια συνταγή.
Είστε σίγουροι ότι γνωρίζετε πώς να δοκιμάσετε σωστά τη σοκολάτα; θα βρείτε εκπληκτικές γεύσεις και υφές που δεν έχετε δοκιμάσει ποτέ. Γνωρίζετε ότι η σοκολάτα έχει πάνω από 400 διαφορετικές γεύσεις; Περισσότερες από ένα μεγάλο κρασί!
Κάθε στάδιο της διαδικασίας παρασκευής σοκολάτας έχει αντίκτυπο στην τελική γεύση. Φυσικοί παράγοντες όπως η ποικιλία του κακάο, οι συνθήκες του εδάφους και το κλίμα είναι μόνο η αφετηρία για το ταξίδι της γεύσης.
Εδώ πάει το ρητό “η πεθερά μου μαγειρεύει καλύτερη από τη δική σου“. Γιατί η πεθερά ξέρει! Όλα τα ξέρει! Ακόμα και πως να μαγειρέψει νόστιμα ένα χτένι σπάλας για τη νύφη της που ταλαιπωρείται με κάτι στομαχικά θεματάκια και κάνει ειδική διατροφή. Πάμε να δούμε πώς αγαπήθηκαν μεταξύ τους!
Αν σου αρέσει να πειράζεις τα υλικά ή να μαγειρεύεις με κρασιά αυτή η συνταγή θα σε ενθουσιάζει. Πρώτα εσένα και αμέσως μετά τους καλεσμένους σου. Αν θέλεις να κάνεις το τραπέζι σε αγαπημένους φίλους σου και τα πρώτα πιάτα περιέχουν θαλασσινά σου έχω έτοιμη λύση για να κερδίσεις τις εντυπώσεις.
Το Άλσος Συγγρού στο Μαρούσι είναι μια τρισδιάστατη και ολοζώντανη βιβλιοθήκη για άνθη, δέντρα και βότανα. Όσες φορές το έχω περπατήσει -και δεν είναι λίγες, δεν έχει πάψει να με εκπλήσσει ευχάριστα. Όπως εχθές που κόψαμε δρόμο από ένα μονοπάτι και περπατήσαμε μέσα από θάμνους και ξερά, φθινοπωρινά κλαδιά. Κάπου εκεί, μέσα από αυτά τα ξερόκλαδα και τα σκόρπια πέσαμε κυριολεκτικά “πάνω” σε αυτά τα φωτεινά ανθάκια. “ΚΡΟΚΟΣ!”, φώναξα ενθουσιασμένη.
Έβγαλα το κινητό μου, έπεσα στα χώματα και τράβηξα μερικές φωτογραφίες.
Όσοι έχουμε ζήσει στο χωριό έστω για την περίοδο των διακοπών, έχουμε ανεξίτηλες εικόνες από τα σαλόνια και τα βοηθητικά δωμάτια που μετατρέπονταν σε μικρές οικοτεχνίες με απλωμένες χυλοπίτες πάνω στα κρεβάτια, στους καναπέδες ακόμη και στο καλό τραπέζι της μέσης. Και δεν έχουμε μόνο εικόνες. Έχουμε στη μνήμη μας ανεξίτηλη τη μυρωδιά της στεγνής χυλοπίτας που είχε ποτίσει τους τοίχους του δωματίου. Ακόμη και σήμερα μπορείς να πετύχεις τέτοια σκηνικά, αρκεί να περάσεις την πόρτα ενός χωριάτικου σπιτικού. (περισσότερα…)