Οτι μας αρέσει να τρώμε, να πίνουμε και να μαγειρεύουμε. Για εμάς, την οικογένεια μας και τους φίλους μας.
Μία ακόμη πίτα από τις πολλές που θα ακολουθήσουν εδώ μέσα γιατί τις λατρεύουμε γιατί μπορούν να γίνουν ορεκτικό, κυρίως πιάτο, σνακ. Θέλουν λίγη δουλίτσα αλλά για σένα που αγαπάς την κουζίνα και το καλό φαγητό δεν είναι τίποτα.
Σκέψου ότι μπορεί να την πάρεις μαζί σου στη δουλειά, να τη δώσεις στο βλαστάρι σου στο σχολείο, χα! ή ακόμα να καμαρώσεις στους φίλους σου για την τέχνη σου. Ποιος δεν αγαπά το καλό φαγητό άλλωστε.
Πάμε πίσω στο χρόνο για να φτάσουμε στο σήμερα. Πάμε στην Αρχαία Ελλάδα για να φτάσουμε στην Ορθοδοξία και στους στίχους του Γκάτσου για την μυρτιά. Γιατί η χώρα μας…
Αυτή η μανία μου να αποθηκεύω φρούτα και λαχανικά σε βαζάκια μ’ έχει βγάλει ασπροπρόσωπη πολλές φορές. Μπορεί να είναι αλείμματα, μαρμελάδες, πίκλες. Ανάλογα τα κέφια και ανάλογα τι βρίσκω φρέσκο και λαχταριστό κάθε εποχή στον πάγκο της λαϊκής.
Τις τελευταίες 15 ημέρες έφτιαξα 4 διαφορετικά βαζάκια και θα τα περιποιηθώ καταλλήλως με τους φίλους μου στις επόμενες τσιπουροποσίες ή κρασοκατανύξεις που θα οργανώσουμε.
Φασολάκια φρέσκα, ντομάτες φουσκωτές, μωβ και άσπρα σκόρδα ακόμη και κοντοστούπικα αγγούρια.
Ξεκινάω την καταγραφή με τη σειρά που τα έφτιαξα κι εσείς κρατήστε σημειώσεις.
Υπάρχει μια λεπτή κλωστή που χωρίζει την παράδοση από τους νεοτερισμούς. Ειδικά στα γλυκά κουταλιού.
Παραδοσιακό γλυκό κουταλιού ονομάζεται οτιδήποτε προέρχεται από τις παλαιότερες γενιές, κυρίως τις νοικοκυρές στην προσπάθειά τους να συντηρήσουν φρούτα για το χειμώνα, να αξιοποίησουν στο 100% τα αγαθά του νοικοκυριού τους ή απλώς να έχουν αποθηκευμένα κεράσματα για τον ξαφνικό επισκέπτη.
Το βάζεις στο φαγητό, το κάνεις γλυκό, πίνεις το χυμό του, παίρνεις το ξύσμα, καμιά φορά το κάνεις και σαλάτα. Είναι σούπερ αρωματικό, φιλικό με το τυρί, κολλητό με τη σοκολάτα. Υπερβολικά μεγάλης θρεπτικής αξίας. Είναι το πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι όταν αρρωσταίνεις. Σου κάνει καλό στην καρδιά, στην πίεση, στην αρθρίτιδα στους ρευματισμούς, στο διαβήτη… εεεε φτάνει πια. Πόσα να ζητήσεις από ένα φρούτο;
Το πορτοκάλι θα μας απασχολήσει πολλές φορές σ’αυτό το σπίτι “πού ‘ρθατε”, θα το προτείνουμε με όλους τους τρόπους γιατί πολύ απλά το λατρεύουμε.
Για κάποιους είναι μπάρα ενέργειας για εμάς είναι το παστέλι χωρίς ζάχαρη της ανδριώτισσας γιαγιάς.
Είναι Κυριακή πρωί, θέλεις να φας κάτι υγιεινό αλλά γλυκό, οπότε έχεις τη Νεφέλη να φτιάχνει τα δικά της μπανανοpancakes. Έχει καλύτερο?
Ευτυχώς στην παρέα μου έχω πολλούς μερακλήδες ή φαγανούς ή κοιλιόδουλους ή απλώς ταύρους. Γιατί οι γνήσιοι ταύροι τρελαίνονται για το καλό φαγητό. Όποιο είναι κι αν είναι αυτό αρκεί να είναι άριστα φτιαγμένο.
Από ένα σπάνιο χαβιάρι μέχρι ένα ισορροπημένα ξιδάτο σκόρδο.
Μια πίτα που φτιάχνεται με χίλιους τρόπους. Μια πίτα για όλα τα γούστα, με όλων των ειδών τα φύλλα χειροποίητο, κρούστας, κουρού, σφολιάτα ακόμη και χωρίς φύλλα. Πιάτο για όλες τις ώρες, για ορεκτικό ή κυρίως, για να το συνδυάσεις με αλκοόλ ή αναψυκτικό.
Η ιδέα δεν ήταν δική μου. Ήταν μια πρόκληση που δέχτηκα πριν τρία χρόνια από ένα συνεργάτη: “Αφού τα κάνεις όλα γλυκά κουταλιού γιατί δε φτιάχνεις κάτι με καλαμπόκι σε σιρόπι;”.
Πήγα στη λαϊκή αγορά προς τα τέλη Αυγούστου και αγόρασα τρεις “κούκλες” καλαμποκιού. Κούκλες τις λένε στη Μεσσηνία λόγω των χρυσών μαλλιών που προστατεύουν τα σποράκια. Ε, και το έδεσα!
Θυμάμαι ότι δάγκωνα έναν μπεζέ κι έπαιζα με κάθε μπουκιά στον ουρανίσκο μέχρι να διαλυθεί ο αφρός. Μπεζέδες ή μαρέγκες, Πες τε τους όπως θέλετε . Αφράτοι να είναι. Αφράτοι και αδιανόητα ζαχαρένιοι. Με το ένα χέρι δάγκωνα και με το άλλο έκανα την παλάμη μου “πιατάκι” μην τυχόν και λερωθώ.
Σκέφτηκες ποτέ πόσα πολλά και υπέροχα φαγητά μπορείς να φτιάξεις με μια ντομάτα; Μη σκεφτείς. Άπειρα! Σκέφτηκες όμως ποτέ πόσες ποικιλίες ντομάτας υπάρχουν στον πλανήτη